به گزارش آژانس خبری کارآفرینان اقتصاد، قزوین را با ده‌ها آب‌انبار تاریخی می‌توان یکی از شاخص‌ترین شهرهای ایران در معماری سازه‌های آبی دانست؛ بناهایی که تنها برای ذخیره آب ساخته نشده‌اند، بلکه هر یک سندی از دانش معماری، مدیریت منابع آب و ذوق هنری ایرانیان در دوره‌های مختلف تاریخی هستند.
استان قزوین با برخورداری از بیش از یک‌هزار اثر تاریخی، گنجینه‌ای کم‌نظیر از میراث فرهنگی کشور را در خود جای داده که در این میان اما، آب‌انبارها جایگاهی ویژه دارند و بخشی از هویت تاریخی و سیمای فرهنگی شهر قزوین را شکل داده‌اند.
کمبود آب این سال‌ها در قزوین موضوع تازه‌ای نیست و سابقه آن به قرن‌ها پیش بازمی‌گردد؛ چنان‌که ناصرخسرو نیز در سفرنامه خود به وضعیت آب این شهر اشاره کرده است.
در قرن پنجم هجری، خیران و نیکوکاران برای مقابله با کم‌آبی به حفر قنات روی آوردند، اما با تداوم کم‌آبی در تابستان، ساخت آب‌انبار در محله‌های مختلف به یکی از راهکارهای اصلی تأمین آب تبدیل شد.
آب‌انبارها در آن روزگار نقشی حیاتی در زندگی مردم داشتند؛ اما آنچه امروز آنها را به جاذبه‌ای منحصربه‌فرد تبدیل کرده، تنها کارکردشان نیست، بلکه معماری شگفت‌انگیز و جزئیات هنرمندانه‌ای که در ساخت آنها به کار رفته است.
هر آب‌انبار قزوین داستان معماری خود را دارد؛ از سردرهای باشکوه و راه‌پله‌های طولانی گرفته تا طاق‌ها، کتیبه‌ها و تزئیناتی که نشان می‌دهد سازندگان این بناها حتی در ساخت تأسیسات ضروری زندگی نیز از هنر و زیبایی غافل نبوده‌اند.
تفاوت در پلان و شیوه طراحی این بناها، آب‌انبارهای قزوین را به مجموعه‌ای متنوع از معماری سنتی تبدیل کرده است؛ مجموعه‌ای که می‌توان در آن هم نبوغ مهندسی ایرانیان برای ذخیره و حفظ آب را دید و هم جلوه‌هایی از هنر معماری دوره‌های تاریخی را دنبال کرد.
امروز، آب‌انبارهای قزوین از یک نیاز روزمره تاریخی فراتر رفته و به بخشی از هویت گردشگری این شهر تبدیل شده‌اند؛ بناهایی که در کنار دیگر آثار تاریخی قزوین، فرصتی برای گردشگران فراهم می‌کنند تا از نزدیک با شیوه زندگی، دانش و هنر مردمان این دیار در گذشته آشنا شوند.
آب‌انبارهای قزوین روایتگر روزگاری هستند که آب، ثروتی گران‌بها بود و معماری، هنرِ حفظ آن؛ میراثی که پس از قرن‌ها همچنان ایستاده تا داستان تدبیر و هنر ایرانی را برای نسل امروز روایت کند.
دیدگاه خود را بیان کنید