به گزارش آژانس خبری کارآفرینان اقتصاد؛ روزبازارها در نظام اقتصاد خرد شهری، تنها محل خرید و فروش نیستند بلکه این بازارها بخشی از چرخه توزیع کالا، اشتغال و دسترسی عمومی محسوب می‌شوند. اما فعالیت اقتصادی زمانی به فرصت شهری تبدیل می‌شود که از ابتدا با پیوست ترافیکی، اجتماعی، ایمنی، امنیتی و محیط‌زیستی همراه باشد.

مسئله چهارشنبه‌بازار ساوه نیز اصل وجود این بازار نیست؛ مسئله، جانمایی و ظرفیت‌پذیری محل فعلی است. فضایی که امروز میزبان حجم قابل توجهی از فروشندگان و شهروندان است، از نظر زیرساختی متناسب با این میزان مراجعه به نظر نمی‌رسد؛ وجود خاک، کمبود امکانات اولیه و نبود شرایط مناسب محیطی، نخستین نشانه‌های این ناهماهنگی است.

اما شاید مهمترین چالش، نبود پارکینگ متناسب با حجم مراجعه‌کنندگان باشد. در نتیجه، خودروها به کوچه‌های اطراف سرازیر می‌شوند و معابر محلی که برای تردد ساکنان طراحی شده‌اند، در ساعات فعالیت بازار عملا کارکرد پارکینگ و معبر تجاری پیدا می‌کنند و پیامد چنین وضعیتی فقط ایجاد ترافیک نیست؛ آرامش ساکنان، دسترسی به منازل، ایمنی عابران و حتی امکان تردد خودروهای امدادی نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

از منظر برنامه‌ریزی شهری، استقرار یک فعالیت تجاری پرتردد بدون پیش‌بینی ظرفیت پارک، مسیرهای دسترسی و مدیریت تقاضای سفر، یعنی انتقال بخشی از هزینه فعالیت اقتصادی به محله پیرامونی. موضوع دیگر، نظارت و حکمرانی بر بازار است. بازار روز برای تداوم فعالیت به سازوکار مشخصی برای جانمایی غرفه‌ها، کنترل سد معبر، مدیریت تردد، رعایت ضوابط صنفی و بهداشتی و رسیدگی به تخلفات نیاز دارد و نبود نظارت منسجم، می‌تواند یک ظرفیت اقتصادی را به مسئله‌ای اجتماعی و شهری تبدیل کند.

از سوی دیگر، با توجه به گرمای هوا و افزایش مراجعه شهروندان در ساعات شب، امنیت و ایمنی شبانه اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند. روشنایی کافی، حضور عوامل نظارتی، کنترل ورودی و خروجی و پیش‌بینی دسترسی مناسب برای نیروهای امدادی باید در مدیریت بازار لحاظ شود. اما راه‌حل، تعطیلی یا حذف بازار نیست؛ بازطراحی و ساماندهی آن است.

شهرداری و دستگاه‌های مسئول می‌توانند با انجام یک ارزیابی کارشناسی، نسبت به بازنگری در جانمایی، تامین پارکینگ، بهسازی بستر، ارتقای روشنایی، ساماندهی غرفه‌ها، مدیریت ترافیک و ایجاد نظام نظارت مستمر اقدام کنند. در این میان، صدای ساکنان محله نیز باید بخشی از فرآیند تصمیم‌گیری باشد.

حق فروشنده برای کسب درآمد و حق شهروند برای خرید، نباید به قیمت سلب آسایش ساکنان تمام شود. چهارشنبه‌بازار ساوه ظرفیت تبدیل شدن به یک بازار منظم، ایمن و اقتصادی را دارد؛ اما برای تحقق این هدف، باید از مدیریت روزمره عبور کرد و به سمت مدیریت مبتنی بر برنامه، داده و پیوست‌های شهری حرکت کرد.

جان کلام اینکه؛ بازار روز می‌تواند بخشی از اقتصاد شهر باشد؛ به شرط آنکه هزینه رونق آن را محله و شهروندان پیرامونی پرداخت نکنند.